Jarenlang dacht ik dat ik dom was
Omdat ik dingen niet altijd snel begreep
Omdat anderen sneller leken in woorden
Sneller in systemen
Sneller in antwoorden
Ik dacht dat wijsheid betekende
dat je veel wist
Veel kon uitleggen
Veel informatie kon onthouden
Dus bleef ik zoeken naar nóg meer kennis
Nog een boek
Nog een inzicht
Nog een nieuwe taal
voor wat ik diep vanbinnen eigenlijk al voelde
Pas later begon ik te begrijpen
dat ik de wereld gewoon anders waarneem
Minder lineair
Minder via het hoofd
Ik wist dingen soms al
voordat ik ze geleerd had
Mijn lichaam begreep bepaalde waarheden
eerder dan mijn hoofd ze kon verklaren
En dat veranderde mijn hele kijk op wijsheid
Want het onderscheid tussen kennis en wijsheid
is fundamenteel
Kennis verzamelt
Wijsheid belichaamt
Kennis leeft vaak in het hoofd
Maar wijsheid verandert de manier
waarop iemand ademt
Voelt
Beweegt
Kiest
Je kunt eindeloos blijven begrijpen
zonder dat er werkelijk iets verschuift
Maar wijsheid ontstaat pas
wanneer waarheid zichtbaar wordt
in hoe iemand leeft
In hoe ze een ruimte binnenkomt
In wat ze niet langer tolereert
In hoe ze aanwezig blijft
wanneer iets schuurt
En misschien is dat precies
waarom zoveel vrouwen vandaag de dag
overvoerd zijn met informatie
maar zich tegelijkertijd
zo weinig werkelijk gevoed voelen
Omdat kennis alleen
ons niet noodzakelijk dichter brengt
bij onszelf
En dit is precies
waar mijn werk over gaat
Niet nog meer verzamelen
Maar zakken
Uit het hoofd
Terug in het lichaam
Terug naar een vorm van weten
die niet alleen begrepen wordt
maar geleefd
In hoe je beweegt
Hoe je liefhebt
Hoe je aanwezig blijft
Hoe je keuzes maakt
Niet perfect
Wel werkelijk
Want uiteindelijk verandert waarheid ons pas
wanneer ze zichtbaar wordt
in hoe we leven