Er is iets interessants aan drempels
Zolang iets alleen een verlangen is
kan het heel helder voelen
Ja
dit wil ik
Totdat het concreet wordt
Je moet je inschrijven, geld overmaken, een datum vrijhouden,
het gesprek voeren en ergens daadwerkelijk verschijnen
En ineens komt de rest van het gezelschap binnen
Twijfel, angst, praktische bezwaren
en een hoofd dat binnen drie minuten
een uitstekend dossier heeft opgebouwd
over waarom dit toch niet zo’n goed idee is
We praten vaak over een ja
alsof die zich aandient als een soort innerlijke fanfare
Alles opent
je lichaam ontspant
de vogels beginnen te zingen
en ergens fluistert je baarmoeder:
This is the way
Was het maar zo overzichtelijk
Een drempel is geen bewijs
dat je eroverheen moet
Maar het is wel het moment
waarop iets verandert
Want verlangen is nog gratis
Kiezen niet
Zodra je werkelijk kiest
komt er iets op het spel te staan
tijd
geld
comfort
zekerheid
het bekende
En precies daar
kan een ja ineens een stuk minder als een ja voelen
Niet omdat hij verdwenen is
Maar omdat verlangen
een werkelijke keuze is geworden
Dat stukje op de drempel is
eigenlijk veel interessanter
dan al onze verhalen over
“je intuïtie volgen”
Dat moment waarop je denkt
Ja
Dit wil ik!
En bijna tegelijkertijd…
Holy Shit!
Dan moet ik dus daadwerkelijk instappen