Lieve vrouw,
Na een aantal weken in afzondering te hebben verbleven
Maak ik mij klaar om weer richting huis te gaan
En terwijl ik hier rustig mijn ontbijt sta te maken
voel ik een lichte spanning in mijn solar plexus
Niet omdat ik niet naar huis wil
Ik kijk er juist naar uit om mijn mannen weer te ontmoeten
Maar het moederschap
met twee tienerjongens
vind ik eerlijk gezegd best uitdagend
Ik voel de knoop in mijn buik
De vragen die opkomen
Hoe ga ik ermee om
Als ze niet naar school willen
Als ze weerstand tonen
Als ze hun eigen weg zoeken
Lange tijd heb ik veel gedragen
alsof het mijn verantwoordelijkheid was
Maar het is niet aan mij
om hun leven voor hen te dragen
Het is aan mij
om aanwezig te zijn
terwijl zij leren kiezen
Zij bewegen van kind naar man
En ik beweeg met hen mee
Dat raakt
Dat schuurt
Dat vraagt iets van mij
Ik voel de onrust
de neiging om het te willen oplossen
om antwoorden te willen hebben
En tegelijk voel ik iets anders
Judith
voel maar
Kan ik aanwezig blijven
bij de knoop in mijn buik
Kan ik mijn vuur bewaken
terwijl de impulsen omhoog komen
Niet om ze weg te duwen
maar om ze te dragen
Dat is waken
Dat is bewoning
En dat is de kwaliteit van Vesta
Aanwezig blijven betekent niet
Dat ik niets doe
Dat mijn grenzen verdwijnen
Dat ik alles maar laat gebeuren
Aanwezig blijven betekent
dat ik niet handel vanuit onrust
Niet vanuit kramp
Niet vanuit projectie
Het handelen komt later
of het komt niet
Maar het komt niet
vanuit de knoop
Vesta leert mij
dat ik niet elke innerlijke beweging hoef te volgen
Ik hoef haar alleen te dragen
Dat geldt voor mijn kinderen
Voor mijn relaties
Voor mijn werk
Voor mijn leven
Vesta herinnert mij eraan
dat ik mijn vuur mag bewaken
Zodat het niet opgaat
Aan reageren
Regelen
Overnemen
Anticiperen
En dat is wat anderen voelen
Niet mijn woorden
Niet mijn aanpak
Maar mijn staat van zijn
Voel je welkom
Vrouw
Aanstaande zaterdag
Er is nog ruimte voor jou
in de cirkel van Vesta
Liefs
Judith