Toen ik jaren geleden Godinnen in elke vrouw las
was er één archetype waarin onmiddellijk herkenning zat
Niet omdat ik haar moest leren kennen
maar omdat ik haar al zo goed kende
Ik kende haar als klein meisje
in hoe zij de verbeelding in mij tot eindeloze fantasie kon openen
In hoe schoonheid van buitenaf telkens weer opnieuw van binnen tot leven werd gebracht
In hoe haar aanwezigheid sommige mensen betoverde en andere mensen weer triggerde
Ik ken haar verleiding alsook haar schaduwkanten maar al te goed
Want Aphrodite is nooit eendimensionaal
Misschien is dat ook waarom zij zich niet laat vastpakken
In de golf van het leven raakte ik haar ook weer kwijt
Maar telkens wanneer ik haar weer terugvind
haal ik een verloren deel van mezelf opnieuw binnen
Dat wat nooit verdwenen was
wordt opnieuw voelbaar dichtbij
En dat geeft vreugde
Omdat Aphrodite mij steeds opnieuw laat voelen dat diepte niet alleen in de onderwereld te vinden is
Dat de glimlach
De verbeelding
De schoonheid
De pleasure
De levenskracht
onderdeel zijn van dezelfde intelligentie
Door de jaren heen heb ik met haar gewerkt in dansceremonies
en heb ik gezien wat er gebeurt wanneer vrouwen werkelijk ruimte krijgen in dit veld
Ik heb vrouwen zien vertragen
Ik heb vrouwen zachter zien worden zonder minder krachtig te worden
Ik heb de twinkeling zien terugkomen
Ik heb vrouwen zien glimlachen op een manier die nergens om vraagt en juist daarom zoveel opent
Glimlachende vrouwen zijn medicijn
Omdat er dan iets zichtbaar wordt wat niet gemaakt is maar stroomt
En misschien is dat ook waarom archetypisch werk mij blijft fascineren
Omdat geen enkel archetype ooit ophoudt bij wat je al kent
Hoe langer je ermee werkt
hoe meer lagen zich openen
Wat Aphrodite mij op dit moment leert
is misschien wel een van haar meest verfijnde lessen
Dat pleasure niet altijd meteen vorm hoeft te worden
Dat niet alles wat voedt onmiddellijk gedeeld hoeft te worden
Niet alles hoeft een ceremonie te worden
Niet alles hoeft richting de gemeenschap
Soms mag iets eerst alleen bestaan
Alleen voeden
Alleen circuleren
En juist dat voelt als een nieuwe laag
Omdat ik merk hoe snel alles wat mij raakt ook weer materiaal wordt
Voedsel om iets van te maken
Maar Aphrodite vraagt mij nu
‘Kan pleasure ook blijven zonder bestemming’
Daarover sprak ik in de podcast
Luister hier naar de podcast over Aphrodite
Liefs Judith