Lieve vrouw,
Ruim vier jaar begeleid ik nu vrouwen in rituele beweging in belichaamde herinnering
En wat hou ik van ons
Van de veelheid die we zijn
Van onze zachtheid
Onze wilde kanten
Onze speelsheid
Onze grillen
Onze gevoeligheid
Ik werk met vrouwen omdat het mijn taal is
Mijn hart
Mijn missie
En tegelijkertijd
Het is niet altijd makkelijk
Want werken met vrouwen betekent ook werken met projecties
Soms ben ik de poort
De gids
De spiegel
Soms word ik de moeder
De redder
De vijand
Soms raken mijn woorden een diep weten aan
Soms worden ze verdraaid door de lens van een kindstuk
Een oude wond een verwachting
Ik heb moeten leren dat mijn woorden niet altijd landen zoals ik ze bedoel
Dat mijn bedding niet door iedereen gevoeld wordt zoals ik haar neerleg
Dat zelfs wanneer ik uit liefde spreek het bij de ander iets heel anders kan oproepen
Maar dat betekent niet dat het me niets doet
Ik ben ook vrouw
Ik ben ook mens
En ik heb ook moeten leren
Dat dit geen reden is om te twijfelen aan mijn bedding
Aan mijn intentie
Aan de zuiverheid waarmee ik werk
Want dit veld dat ik draag is niet voor elke vrouw
Niet omdat ik sluit
Maar omdat het veld vraagt om openheid
Om bereidheid
Om verantwoordelijkheid voor je eigen proces
Je hoeft het niet altijd met mij eens te zijn
Je hoeft mij niet te begrijpen
Maar als je wil reizen in dit veld dan vraagt het iets
Niet perfectie
Maar aanwezigheid
Zachtheid
Zelfonderzoek
Ik hou van deze vrouwen
Van de eerlijkheid die door pijn heen kan heen breken
Van de moed om te blijven ook als het schuurt
Van de schoonheid die ontstaat als iets écht wordt ontmoet
Dus ja ik voel alles
De verwarring
Het misverstaan
De projectie
Maar ook de transformatie
De magie
De belichaming
En dat is waarom ik blijf
Waarom ik dit blijf doen
Waarom het steeds weer klopt
Waarom ik vrouwen eer
Niet omdat het makkelijk is
Maar omdat het waar is
Liefs,
Judith