Sophia

De ontmanteling van weten

Wanneer Sophia opent
valt houvast weg

Niet omdat je niets weet
maar omdat wat je dacht te weten
niet meer draagt

Je probeert haar te begrijpen
maar zij laat zich niet grijpen

Onder haar invloed
verdwijnt de drang naar zekerheid
wordt denken trager
wordt waarnemen scherper

Je merkt hoe vaak je zoekt
naar bevestiging
naar richting
naar uitleg

En hoe vermoeiend dat is

Sophia neemt niets van je af
Zij laat je kiezen
steeds opnieuw
zonder garantie

Niet weten wordt geen tekort
maar een ruimte

En precies daar
komt je as recht

Wat instort
is mentale controle

Wat verschijnt
is innerlijke autoriteit

Sophia is niet zacht
Zij vraagt overgave

Dit veld is voor de vrouw
die bereid is haar houvast los te laten
en te blijven staan

Voel jij een ja in je lichaam
Stap dan door deze poort

dubbele lemniscaat